AB pa­ra­sıy­la, kı­sa sü­re­de re­fah dü­zey­le­ri­ni hız­la art­ı­ran Yu­nan­lar, ken­di el­le­riy­le kaz­dık­la­rı “dış borç çu­ku­ru­na­” düş­tü­ler. 2010 yı­lın­da, ke­mer sık­ma sö­zü ve­rip 110 mil­yar do­lar dış yar­dım al­dı­lar. Alı­nan ke­mer sık­ma ön­lem­le­ri yü­zün­den ki­şi ba­şı­na mil­li ge­lir­le­ri yüz­de 25 düş­tü. Ge­nel iş­siz­lik ora­nı yüz­de 12’den, yüz­de 28’e, 25 ya­şın al­tın­da­ki genç­ler­de ise yüz­de 61’e çık­tı. Ger­çi ke­mer sık­ma sa­ye­sin­de eko­no­mi­le­ri aşa­ğı yu­ka­rı den­ge­ye gel­di ama halk­ta da da­yan­ma gü­cü kal­ma­dı. Fır­sat­tan is­ti­fa­de eden Çip­ras adın­da “es­ki tü­fe­k” genç bir po­li­ti­ka­cı, “ke­mer sık­ma­ya so­n” di­ye­rek ül­ke­si­nin ye­ni li­de­ri ol­du. Za­ten li­der­ler, dai­ma zor za­man­lar­da zu­hur eder.

MA­SUM DE­Ğİ­LİZ HİÇ Bİ­Rİ­MİZ

Sah­te is­ta­tis­tik­ler­le AB yet­ki­li­le­ri­ni al­da­tıp, za­ma­nın­da alı­na­bi­le­cek da­ha kü­çük ke­mer sık­ma ön­lem­le­riy­le, nis­pe­ten ko­lay at­la­tı­la­bi­le­cek bir ma­li sı­kı­şık­lı­ğı, kri­ze dö­nüş­tü­ren es­ki Yu­nan hü­kü­met­le­ri­dir. An­cak kriz­den son­ra, Yu­na­nis­ta­n’­ın kur­ta­rı­cı­lı­ğı­nı üst­len­miş bu­lu­nan Av­ru­pa Bir­li­ği, Av­ru­pa Mer­kez Ban­ka­sı ve IMF, nam-ı di­ğer Troy­ka da o ka­dar ma­sum de­ğil­dir. Çün­kü Troy­ka uz­man­la­rı­nın Yu­nan ma­kam­la­rı­nın ha­zır­la­dı­ğı tab­lo­lar­da­ki ha­ta­la­rı bu­la­bi­le­cek ka­dar bil­gi­si her­hal­de var­dı. Ben bu­nu bir se­mi­ner­de Al­man Mer­kez Ban­ka­sı Araş­tır­ma Bö­lü­mü Baş­ka­nı’na söy­le­di­ğim­de çok kız­mış ve bu “hi­le­yi ya­pan be­nim, ama suç­lu sen­si­n” de­me­ye ben­zer de­miş­ti.

ÇİP­RAS BA­ŞA­RI­YA ULA­ŞA­Bİ­LİR

Zor du­ru­ma dü­şen­ler, kriz­den çık­mak için üç yo­la baş­vu­ra­bi­lir: 1. Ken­di­ni acın­dır­ma ve yar­dım di­le­me, 2. Ben de elim­den ge­le­ni ya­pa­rım ama siz de ko­lay­lık gös­te­rin di­ye­rek, iş­bir­li­ği öner­me, 3. Ben yan­dım, si­zi de ya­ka­rım di­ye­rek, şan­ta­ja baş­vur­ma. Yu­na­nis­ta­n’­ın bun­dan ön­ce­ki hü­kü­met­le­ri kıs­men “1” ama da­ha çok “2” nu­ma­ra­lı ih­ti­laf çöz­me yön­te­mi­ni uy­gu­la­dı­lar. Bu­nun­la da epey me­sa­fe al­dı­lar. Hat­ta bu su­ret­le ger­çek­te Yu­na­nis­ta­n’­ın uy­du­su olan söz­de ba­ğım­sız Kıb­rıs Dev­le­ti­’ni de içi­ne düş­tü­ğü de­rin ku­yu­dan çı­kar­dı­lar. Bu­gün, Troy­ka­’nın ma­li im­kan­la­rı 2-3 yıl ön­ce­si­ne gö­re kı­yas­la­na­ma­ya­cak ka­dar çok­tur. Yu­na­nista­n’­ın yü­kü ise kü­çül­müş­tür. De­li­kan­lı Çip­ras, bu el­ve­riş­li or­tam­dan is­ti­fa­de ede­rek Troy­ka­’dan ön­ce­ki hü­kü­met­ler­den da­ha faz­la ta­viz ko­pa­ra­bi­lir. An­cak, “E­uro’­dan çı­ka­rım ha!” şan­ta­jı Troy­ka­’nın te­pe­si­ni at­tı­ra­bi­lir. Za­ten eğer Yu­na­nis­tan çı­kar­sa, Eu­ro de­ğer­le­nir. Çip­ras, seç­me­ni­ne ulu­fe da­ğıt­ma­yı bı­rak­ma­lı­dır. Yok­sa ta­viz için ka­nat­mak is­te­di­ği “A­B’­nin vic­da­nı­” bi­le so­ru­nu çöz­me­ye yet­mez.
Son söz: Çip­ras­la, Çip­ras olun­maz