Her şey öy­le­si­ne net, öy­le­si­ne açık ki!..
Ya­kın ge­le­cek­te ne­ler ola­bi­le­ce­ği­ni gö­re­bil­mek için ka­hin ol­ma­ya hiç ge­rek yok.
Zi­ra par­ti­si­ne oy ver­me­yen­le­ri öte­ki­leş­ti­ren, öf­ke­li ka­la­ba­lık­la­ra he­def gös­ter­mek­ten çe­kin­me­yen, top­lu­mu bö­lüp kamp­laş­tı­ran, mu­ha­lif­le­ri­ni teh­dit eden ve bun­la­rı “mut­lak ik­ti­da­r” için ya­pan Er­do­ğa­n’­ın ar­tık tek ama­cı var:
Ne olur­sa ol­sun, gü­cü­nü ko­ru­ya­bil­mek, ik­ti­da­rı­nı sür­dü­re­bil­mek.
Son dö­nem­de al­dı­ğı her ka­ra­rın, ver­di­ği tüm ta­li­mat­la­rın ar­dın­da bu amaç ya­tı­yor.

* * * *

Çün­kü ik­ti­da­rı­nı kay­bet­ti­ğin­de ne­ler ola­bi­le­ce­ği­ni o da gö­rü­yor.
Özel­lik­le Ge­zi sü­re­cin­de­ki ka­yıp­lar, 17-25 Ara­lık ope­ras­yo­nuy­la or­ta­ya çı­kan bü­yük yol­suz­luk id­di­ala­rı ve Ana­ya­sa­’yı çiğ­ne­ye­rek oluş­tu­ru­lan sal­ta­nat dü­ze­ni­nin, ik­ti­dar­dan git­ti­ğin­de ba­şı­na ne­ler ge­ti­re­bi­le­ce­ği­ni bi­li­yor.
O ne­den­le dur­mak­sı­zın bas­kı ya­sa­la­rı çı­kar­tı­yor.
Ne ya­par­sa yap­sın oyu­nu ala­ma­ya­ca­ğı­nı bil­di­ği ge­niş top­lum ke­sim­le­ri­ni ha­ya­tın her ala­nın­da ku­şa­tı­yor, cen­de­re içi­ne sok­ma­ya uğ­ra­şı­yor.
Ne­re­dey­se spor ola­rak gör­dü­ğü teh­dit­le­rin ve ür­kü­tü­cü söy­lem­le­rin do­zu­nu, gi­de­rek da­ha da art­ı­rı­yor.
Dev­le­tin en kri­tik ku­rum­la­rı­nın ba­şın­da ge­len Mİ­T’­i, ki­şi­sel is­tih­ba­rat ör­gü­tü gi­bi gö­rev yap­ma­ya zor­lu­yor.
Mİ­T’­e ür­kü­tü­cü mis­yon­lar yük­le­di­ği, kor­kunç ope­ras­yon­la­ra zor­la­dı­ğı öne sü­rü­lü­yor.
Po­lis sa­yı­sı­nı art­ır­mak­la ye­tin­mi­yor, ağır si­lah­lar­la do­na­tı­yor.
Ki­şi ba­şı­na dü­şen po­lis sa­yı­sın­da ül­ke­si­ni dün­ya­da Rus­ya­’dan son­ra ikin­ci sı­ra­ya otur­tu­yor.

* * * *

Gö­re­vi, üs­tü ör­tül­mek is­te­ni­len ger­çek­le­ri top­lu­ma ol­du­ğu gi­bi yan­sıt­mak olan med­ya­yı, AK­P’­nin izin ver­dik­le­ri­ni gös­ter­mek­le ye­ti­nen bir ik­ti­dar apa­ra­tı ha­li­ne ge­tir­me­ye ça­lı­şı­yor.
Bun­dan güç alan ba­zı AKP il baş­kan­la­rı da “Bi­zim is­te­me­di­ği­miz hiç­bir şe­yi gös­ter­me­yen med­ya­ya te­şek­kür ede­ri­z” di­ye­bi­li­yor.
Bu ger­çek, Hit­le­r’­in Pro­pa­gan­da Ba­ka­nı Jo­seph Go­eb­bel­s’­in “Ba­na al­çak bir med­ya ver, sa­na bi­linç­siz bir top­lum su­na­yı­m” de­yi­şiy­le ta­ma­men ör­tü­şü­yor.
Bu da yet­mi­yor, önün­de diz çök­me­yen med­ya­ya ope­ras­yon üs­tü­ne ope­ras­yon dü­zen­let­ti­ri­yor.

* * * *

Pe­ki bun­lar “ö­lün­ce­ye ka­dar ik­ti­da­r” he­de­fi­ni ger­çek­leş­tir­me­ye ye­ter mi?
Ta­ri­he ba­kar­sak as­la yet­mez.
De­mok­ra­si­nin gü­cü, kor­ku im­pa­ra­tor­lu­ğu­nun yı­kıl­maz gi­bi gö­rü­nen du­var­la­rı­nı er geç yer­le bir eder.
Ama çok can­lar ya­nar, ül­ke ağır be­del­ler öder.
Ni­te­kim ödü­yor ve ne ya­zık ki bu gi­diş­le çok da­ha ağı­rı­nı öde­ye­cek gi­bi gö­rü­nü­yor.